Lea-Artibai eta Mutriku

Sei notek askorako ematen dute. Horixe geratu zen agerian atzo Gizaburuagan, Euskal Herriko 7. Albokari Topaketan.
12:00etan bilduta, Lea Ibilbidea hartu zuten hango eta hemengo albokariek. Hantxe jo zituzten eguneko lehenengo fandangoak, jotak, arin-arinak, porrusaldak eta zortzikoak. 20 minutuk askorako eman zuten: Bengoleako Errotaren paisaia ederraren lekukoak izateko ere bai.
Hamaiketakoa egiteko hartu zuten tartea gero. Jai eguna luzea izango zen.

13:30ean sartu ziren herrigunera, pandero eta trikiti doinuek lagunduta. Probalekuan egin zuten saioa. Hiru pieza jo zituzten, eta abestu, giro ederrean.
Azoka eremua ere bertan zegoen, eta batek baino gehiagok aprobetxatu zuen zer edo zer eskuratzeko: panderoek arrakasta eduki zuten, horrelako egun batean beste eratara ezin izan zitekeen moduan. Edozelan ere, musika ziurtatuta zegoen. Batean eta bestean, albokari putz egiten ziotenak ikus zitezkeen.
Frontoia izan zen topaketen hurrengo jomuga. Hantxe, frontoiko agertokira igota, hiru bertso bota zituzten Fredi eta Xabi Paya bertsolariek. Haiek ere ez zuten nahi izan esku hutsik etorri, eta aitortu zutenez, txirula klasikoa ¬Fredik¬ eta panderoa ¬Xabik¬ ekarri zituzten eurekin. «Horrelako jaira ezin ginen armarik barik etorri», aitortu zuten, barrezka.
14:00ak jota, bazkaltzeko mahaiak atontzen hasita zeuden. Indiarrak prest egoteko gutxi geratzen zen. Eta gauzak horrela, bazkari aurrerako iragarritako agerraldi batzuk atzeratzea erabaki zuten. Horrela, bazkalostean igo ziren, taldetan banatuta, albokaririk gehienak agertokira, 200 lagun aurrean.
Eta eguerdi partean egin legez, arratsaldean berriro hartu zuten frontoia Payatarren bertsoek. Eta albokek. Hangoek eta hemengoek.